Van het voormalige lutherse kerkgebouw is alleen nog een deel van de ingang zichtbaar. De daarboven aangebrachte zandsteentafel verwijst naar het bouwjaar 1753. Nadat zowel de katholieke als de gereformeerde gemeenschap over een eigen nieuwe Gods huis beschikten, sloten de zes gevestigde lutherse gezinnen zich samen met geloofsgenoten uit het kur-mainzische Rheingau aan de overkant van de Rijn samen. Met behulp van een collecte kon een bescheiden kleine kerk worden gebouwd en gezamenlijk worden gebruikt. Als enige van de Vrij-Weinheimer kerken beschikte zij niet over een klok. De lutheranen waren ingepfarrd in Ober-Ingelheim. Na een zware ijsgang was het gebouw reeds in 1784 in zeer slechte staat. De vereniging van de gereformeerden en lutheranen tot de evangelisch-christelijke confessie in 1822 betekende de definitieve opgave van de kerk.
In 1837 bouwde de latere burgemeester Nikolaus Schaurer, met behulp van oude bouwmaterialen, een tweelaags woonhuis. Zijn initialen „N Sch“ met jaartal boven de deurpost herinneren daar vandaag de dag nog aan. Zijn zoon opende hier de traditionele herberg „Zur Pfalz“.
