De ontwikkeling van het oostelijk van de Schwabenheimer Straße (B 428) gelegen dorp begon pas tegen het einde van de 19e eeuw. Eén van de vroegste gebouwen is de gymzaal uit 1893 (Obentrautstr. 42), waarvan de anspruchsvolle gevelontwerp een zeer kenmerkend voorbeeld is van de bouwstijl uit de tijd van de opkomst van de gemeente.
In 1904 werd de Selztalbahn opgericht, wat een verdere belangrijke economische verbinding van het binnenland met Ingelheim en de vrijhaven van Weinheim aan de Rijn betekende. Tot de sluiting in 1954 diende ze voor personen- en vrachtvervoer. Het frequente gebruik voor het transport van suikerbieten leverde de vriendelijke bijnaam "Zuckerlottchen" op.
Hoewel een groot deel van de oude spoorlijn tegenwoordig als voet- of fietspad wordt gebruikt, zijn de voormalige stationsgebouwen hier vandaag de dag in particulier bezit. Ondanks noodzakelijke renovaties zijn de constructieve verhoudingen en vormelementen, maar ook de keuze van de oorspronkelijke materialen niet veranderd. Hierdoor blijft de rustige indruk van dit landelijk-typische kleinstation met zijn bijbehorende schuur voorbeeldig behouden.
