De middeleeuwse vestingwerken uit het begin van de 14e eeuw omringden de gehele, destijds nog maar losjes bevolkte plaats en bestonden uit een opvallend verfijnde ringmuur met wandelgang, gracht en ondoordringbaar elmendik ("Gebück"). Een werkelijk betoverend stukje is aan de noordelijke rand bewaard gebleven als de zogenaamde Effengraben (Effe = elm). Daar is bij de tuin van de woning Obentrautstraße 3 ook een stuk van de muur bewaard gebleven tot een hoogte van 3 m. Halverwege links van de locatie oversteekt de geplaveide brug nog een onopvallende greppel van het ooit hier snel afschotende water. Daar controleerde ook de eerste van drie vaste poorten, de “Nederpoort”, richting Selz/Ober-Ingelheim de toegang. “Talpoort” en “Wasempoort” sloten de routes richting Mainz en Schwabenheim af. In de 19e eeuw werd het merendeel als goedkope steengroeve afgebroken, bestaan alledrie de poorten vandaag de dag niet meer. Ze zijn echter - vergelijkbaar met de gelukkig beter bewaarde gebouwen in Ober-Ingelheim - waarschijnlijk in praktische, eenvoudige gotiek ontworpen geweest.
